YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/17418
KARAR NO : 2017/4510
KARAR TARİHİ : 12.04.2017

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Tarafsız görgü tanığı bulunmayan olayda sanığın müştekinin kendisine hakaretlerde bulunduğunu, bunun üzerine birbirlerini darp ettiklerini savunması, müştekinin soruşturma aşamasında alınan ilk beyanında sanığın kendisine ‘gel lan buraya seninle görüşeceğiz’ demesi üzerine sanığı eliyle ittirdiğini, bunun üzerine merdivenlerden düştüklerini söylemesi ve olayda sanığın da yaralandığının adli raporundan anlaşılması karşısında, sanık lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,
Kabul ve uygulamaya göre;
2) Sanığın yaralama eylemi sonucunda müştekinin hem yaşamını tehlikeye sokan bir duruma hem de kemik kırığına neden olacak şekilde yaralanmış bulunması karşısında, bu durumun ancak temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşma nedeni yapılabileceği, sanığın sadece en ağır sonuç olan yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak şekilde yaralama eyleminden sorumlu olacağı gözetilmeden, TCK’nin 86/1, 86/3-a, e, 87/1-d-son maddelerine göre uygulama yapıldıktan sonra TCK’nin 87/3. maddesi uyarınca cezanın artırılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,
3) Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.