YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/2515
KARAR NO : 2016/17916
KARAR TARİHİ : 20.10.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyetlerine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık hakkında müşteki …’e yönelik yaralama suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;
Tayin olunan cezanın karar tarihindeki miktarına göre 14.04.2011 tarih ve 27905 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 23.03.2005 tarihli ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen Geçici 2. madde uyarınca hükmün kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2) Sanık hakkında müşteki …’a yönelik yaralama suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
a) Sanık 22/01/2014 tarihli duruşmada ifadesini avukat huzurunda vermek istediğini bildirdiği halde sanığın savunması alınmadan savunma hakkının kısıtlanması suretiyle hüküm kurulması,
b) Adli Tıp Kurumu’nun 26/03/2013 tarihli raporunda ”sol temporal bölgedeki hematomun tespit edildiği, BBT hakkında radyoloji uzamanı tarafından düzenlenecek raporun temininden sonra kati rapor düzenlenebileceğini” bildirdiği halde bu eksiklik giderilmeden hüküm kurulması,
c) Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden  6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.