YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/3635
KARAR NO : 2016/19939
KARAR TARİHİ : 05.12.2016
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Sanık … hakkında basit yaralama suçundan kamu davasının düşürülmesine, hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına, … hakkında …’u yaralamadan mahkumiyetine dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık … hakkında …’yı basit yaralamadan kamu davasının düşürülmesine dair hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Müşteki …’nın 01/11/2013 tarihli oturumda …’ın birlikte yaralama eylemini gerçekleştirdiği … hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği, TCK’nin 73/5. maddesine göre bu vazgeçmenin tüm sanıklara sirayet ettiği ve katılma kararı verilemeyeceği anlaşılmakla, basit yaralama suçu yönünden katılan sıfatı olmayan müşteki … vekilinin temyiz talebinin 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,
2) Sanık … hakkında …’ya hakaretten ceza verilmesine yer olmadığına dair hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
3) Sanık … hakkında …’u yaralamadan mahkumiyetine dair hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık hakkında TCK’nin 86/1, 86/3-e, 29, 62. maddelerine göre belirlenen 11 ay 7 gün hapis cezasının TCK’nin 50/1-a maddesine göre günlüğü 20 TL’den adli para cezasına çevrilmesi sırasında hesaplama hatası yapılarak 6740 TL adli para cezası yerine 6600 TL adli para cezasına hükmedilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde; “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322’nci maddesi uyarınca, hüküm fıkrasının TCK’nin 52/4. maddesinin uygulandığı paragrafından “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin” ifadesinin çıkarılması ile diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.