Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2016/916 E. 2016/10940 K. 28.04.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/916
KARAR NO : 2016/10940
KARAR TARİHİ : 28.04.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER : Mahkumiyet ve temyizin reddine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanığın mağdur …’a yönelik eyleminden kurulan hüküm yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Hükmolunan adli para cezalarının 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanununun 26. maddesiyle 5230 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun  Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olduğundan sanığın temyiz itirazlarının 5320 sayılı Kanun’un 8/1. ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 317. maddesi uyarınca REDDİ ile temyizin reddine dair 09.11.2015 tarihli ek kararın ONANMASINA,
2) Sanığın mağdur …’ye yönelik eyleminden kurulan hüküm yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak,
5237 sayılı TCK’in 50/1. maddesi gereğince verilen adli para cezası seçenek yaptırımının yerine getirilmemesi halinde 5275 sayılı Kanunun 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 106/3. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının kararı ile adli para cezasının ödenmeyen kısmına karşılık gelen gün miktarınca hapse çevrileceği ve hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı işte çalıştırılmasına karar verileceği gözetilmeksizin, sanığa 5237 sayılı TCK’nin 50/6. maddesine göre ihtarat yapılarak, 5237 sayılı TCK’nin 50/1-a maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezasından çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği belirtilmek suretiyle 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile
yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükmün TCK.’nin 52/4. maddesinin uygulandığı (5.) paragrafından “geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğine, geri kalan kısmın tamamının hapse çevrileceğinin ” ibaresinin çıkartılarak hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/04/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.