YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/10030
KARAR NO : 2018/4633
KARAR TARİHİ : 15.03.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
1- Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre; sanık ve mağdurun olayın çıkış sebebini ve gelişimini farklı anlattığı, olayın başlangıcına ilişkin tanık anlatımının bulunmadığı, ”anlaşılamayan bir nedenden dolayı” şeklinde mahkemenin kabulü karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas 2002/367 sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu ceza dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari seviyede uygulanmasını gerektirdiğinin gözetilmemesi,
2- Sanığa 5237 sayılı TCK’nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri uygulanarak verilen 1 yıl 15 ay hapis cezasının TCK’nin 87/1-d maddesi gereğince bir kat artırılmasına karar verildiği halde, artırım sonucu uygulanan ceza miktarı olan 2 yıl 30 ay hapis cezasının hükümde gösterilmemesi,
3-Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı   6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.