Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2017/10093 E. 2018/4605 K. 15.03.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/10093
KARAR NO : 2018/4605
KARAR TARİHİ : 15.03.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın bıçakla yaralama eylemini kız kardeşi mağdur …’a karşı işlediği hükümde; 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince hükmedilen hapis cezasında alt sınırdan uzaklaşıldığı ve TCK’nin 86/3-a-e maddelerinin uygulandığı, sanığın bıçakla yaralama eylemini eşi mağdur … (… ‘e karşı işlediği hükümde ise sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince hükmedilen hapis cezasında alt sınırdan uzaklaşıldığı ve TCK’nin 86/3-a maddesinin uygulandığı anlaşıldığından tebliğnamenin (3) numaralı bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Sanığın denetim süresinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanmasına karar verilirken açıklanan hükümde, Anayasanın 141/3, 5271 sayılı CMK’nin 34 ve 230. maddeleri ile Ceza Genel Kurulunun 05/05/2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı kararı gereğince mahkemenin gerekçeli kararında iddia, savunma, tanık beyanları ve diğer deliller somut olarak açıklanarak suçun öğeleri, kanıtlandığı kabul edilen olaylar denetime elverişli şekilde gösterilerek ve deliller tartışılarak, mahkemenin ulaştığı sonucun sanık, mağdur, Cumhuriyet savcısı ve diğer okuyan herkesi tatmin edici nitelikte olması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve yetersiz gerekçe ile karar verilerek, 5271 sayılı CMK’nin 231/11. ve 232/6. maddelerine aykırı davranılması
2- Sanığın savunmasında kız kardeşi ….. ın olaydan bir gün önce oğlunu dövmüş olması nedeniyle aralarında tartışma çıktığını, kız kardeşleri … ve …’ın tartışma sırasında kendisine hakaret etmeleri üzerine eylemi gerçekleştirdiğini iddia etmesi karşısında sanık hakkında mağdur …’a yönelik kasten yaralama suçunda sanık lehine asgari oranda 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirdiği halde bu hususun uygulanmaması,

3- Sanığın mağdur …’a yönelik yaralama eylemi yönünden kurulan hükümde TCK’nin 61. maddesindeki usul ve sıra gözetilerek TCK’nin 86/2. maddesine göre temel hapis cezasının belirlenmesinin ardından sanığın cezasında TCK’nin 86/3-a maddesine göre artırım yapılması ve bundan sonra olası kast nedeniyle TCK’nin 21/2. maddesine göre indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,
4- Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.