YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/10162
KARAR NO : 2018/4901
KARAR TARİHİ : 20.03.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Katılan sanık … hakkında hakaret suçu nedeniyle verilen karara ilişkin temyiz incelemesinde;
5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
2)Katılan sanık … hakkında katılan sanık …’e karşı işlediği hakaret ve tehdit suçları nedeniyle verilen beraat kararına ilişkin temyiz incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanık …’nun yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
3)Katılan sanık … hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz incelemesinde;
a) Adli Tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ila ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK’nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2) oranında arttırılması öngörülmüş olması karşısında, katılanın adli raporunda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, TCK’nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak sanığın cezasında (1/4) oranında arttırım yapılması suretiyle fazla ceza verilmesi,
b)Hapis cezası ertelenen sanık hakkında, denetim süresinin belirlenmesi sırasında uygulanacak TCK’nin 51/3. maddesinin gösterilmemesi suretiyle, CMK’nin 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık …’nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeple 5320 Sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince, isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.