YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/10363
KARAR NO : 2018/5042
KARAR TARİHİ : 21.03.2018
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Mağdur beyanına,sanık savunmasına ve mahkemenin kabulüne göre; olay tarihinden 1 hafta önce mağdurun sanığa bir tokat attığı ve olay günü karşılaştıklarında sanığın mağdura 1 hafta önce kendisine niçin tokat attığını sorması üzerine; mağdurun sanığa hitaben “dua et sol elimle vurdum” demesi üzerine sanığın mağduru bıçakla yaraladığı olayda, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin TCK’nin 3. maddesi uyarınca orantılılık ilkesi dikkate alınarak asgari (1/4) oranda uygulanması gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile uygulanmaması,
Kabule göre de;
2) Sanığın eylemi sonucunda mağdurun yaşamsal tehlike geçirmesi nedeniyle yasa maddelerinin tatbiki sırasında 5237 sayılı TCK’nin 86/1. ve 86/3-e maddelerine göre verilen cezanın TCK’nin 87/1-d maddesi gereğince 1 kat artırılarak 2 yıl 12 ay hapis cezası olarak belirlenmesi ve sonuç cezanın 5 yıldan az olamayacağı göz önüne alınarak 5 yıla çıkartılması yerine, yazılı şekilde TCK’nin 86/1. ve 86/3-e maddelerine göre uygulama yapıldıktan sonra TCK’nin 87/1-d-son maddesine göre doğrudan 5 yıl hapis cezası olarak tayini,
3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 21/03/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.