Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2017/12931 E. 2018/6492 K. 10.04.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/12931
KARAR NO : 2018/6492
KARAR TARİHİ : 10.04.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM :Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazların reddine, ancak;
1) Uyap sistemi üzerinden yapılan kontrolde, sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen Kızılcahamam Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2008 tarih ve 2005/1 Esas – 2008/195 Karar sayılı ilamı ile verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet kararının temyiz edilmeden kesinleştirilmesinden sonra, sanığın temyiz talebi üzerine dosyanın Yargıtaya gönderilmesi üzerine yapılan temyiz incelemesi sonucunda zamanaşımı nedeniyle davanın düşürülmesine karar verildiği, bu nedenle söz konusu hükmün tekerrüre esas alınamayacağı; ancak Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2012 tarih ve 2011/410 Esas – 2012/195 Karar sayılı “6.000 TL” adli para cezasına ilişkin 11.05.2012 tarihinde kesinleşen ilamının tekerrüre esas olduğunun gözetilmemesi,
2) Tekerrüre esas sabıkası olan sanık hakkında TCK’nin 58/6. maddesi gereğince cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi ile birlikte TCK’nin 58/6-7. maddesi uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin de uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı
gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükmün TCK’nin 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkrasından “Kızılcahamam Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/1 Esas – 2008/195 Karar sayılı” ibaresi çıkartılarak yerine “Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2012 tarih ve 2011/410 Esas – 2012/195 Karar sayılı” ibaresinin eklenmesi ve yine aynı fıkranın devamına “TCK’nin 58/6-7. maddesi uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,” cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.