Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2017/13146 E. 2018/2566 K. 19.02.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/13146
KARAR NO : 2018/2566
KARAR TARİHİ : 19.02.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına dair

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık, yasal süresi içerisindeki istinaf yoluna başvurmuş ise de dosyanın daha önce Yargıtay 4.Ceza Dairesinin 2009/18858 Esas 2009/15144 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiği görülmekle, mahkemece verilen karar temyiz kanun yoluna tabi olduğundan anılan başvurunun temyiz talebi niteliğinde olduğu değerlendirilerek yapılan temyiz incelemesinde;
1)Oluşa, katılan ve tanık beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, olay günü haciz işleminin gerçekleştirildiği sırada avukat olan katılanın üzerine elinde şiş ile yürüdüğü ancak orada bulunan jandarma görevlileri tarafından engellendiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK’nin 265/2-3-4. maddelerinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği sabit olduğu halde, suç vasfında yanılgıya düşülerek TCK’nin 86/2,86/3-c-e,35 maddeleri uygulanarak hüküm kurulması,
2)Kabule ve uygulamaya göre de;
Sanığın kasten yaralama eylemini kamu görevlisi olan katılana görevinden dolayı 5237 sayılı TCK’nin 6/1-f-4 maddesi gereği silahtan sayılan şiş ile gerçekleştirdiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK’nin 86/3-c-e bentlerini ihlal etmesi ve sanık hakkında aynı olayda iki ağırlaştırıcı neden bulunması gözetilerek 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi temel ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,
3)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydı ile 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.