YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/15937
KARAR NO : 2018/11076
KARAR TARİHİ : 19.06.2018
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyetlere dair
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Mağdur …’ın temyiz talebinin incelenmesinde;
Suç tarihi itibariyle 15 yaşından büyük ve şahsa bağlı hakları kullanmaya ehil olan mağdurun 10/03/2014 tarihli karar duruşmasında şikayetinden vazgeçtiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında açılan kamu davasında katılan sıfatının kalktığı ve bu nedenle temyiz hakkı bulunmadığından, mağdurun temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2) Sanıkların mağdur …’ı kasten yaralama suçlarından haklarında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanıklar hakkında tayin edilen adli para cezalarının tür ve miktarı itibariyle verilen hükümlerin, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde gereğince kesin nitelikte olup temyizleri mümkün olmadığından, sanıkların temyiz taleplerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
3) Sanıklar hakkında mağdur …’ı kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri uygulanarak verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasının TCK’nin 87/1-c maddesi gereğince bir kat artırılması ile 2 yıl 12 ay hapis cezasını çıkartılması, ardından TCK’nin 87/1-son fıkrası uygulanarak 5 yıl hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken, doğrudan 5 yıl hapis cezasına hükmedilmesi sonuca etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 19.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.