YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/16267
KARAR NO : 2017/16604
KARAR TARİHİ : 13.12.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER : Mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık …’ın adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunması nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 58/3. maddesi gereğince aynı yasanın 86/2. maddesinde belirtilen seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilip, sonuçta mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulaması gerekirken adli para cezasının seçilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1)Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin sadece hapis cezaları hakkında uygulanabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde sanık …’ın adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükmüne de 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesinin tatbik edilmesi,
2)28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde; “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, sanıklar hakkındaki hükümlerde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adli para cezalarının ödememesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükmün TCK’nin 58. maddenin uygulanmasına ilişkin paragrafı ile TCK’nin 52/4. maddesinin uygulandığı paragrafından “ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” cümlesinin çıkartılarak hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.