YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/2164
KARAR NO : 2017/16150
KARAR TARİHİ : 06.12.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER : Mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık …’nın mağdur sıfatıyla yaptığı temyiz talebinin incelenmesinde;
Mağdur sanığın 16.09.2013 tarihli oturumda şikayetinden vazgeçtiğini belirttiği görülmekle usulüne uygun şekilde katılan sıfatını almayan mağdurun temyiz talebinin 1412 Sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2) Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) Suç tarihinde Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunan sanıkların katıldığı ve karşılıklı kavga şeklinde gerçekleşen olayda Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 22/10/2002 gün ve 2002/4-238 Esas, 2002/367 sayılı kararında belirtildiği üzere, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin araştırılması, bu hususun tespit edilememesi durumunda da sanık lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükümleri uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
b) Mükerrir olduğu kabul edilen sanık … hakkında tekerrüre esas alınan ilamın karar yerinde gösterilmemesi,
c) Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.