YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/2556
KARAR NO : 2017/14655
KARAR TARİHİ : 14.11.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesi kapsamındaki kasten yaralama suçunun, 5271 sayılı Kanunun 254. maddesinde 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile yapılan değişik öncesinde de uzlaşma kapsamında olup, sanık ve mağdurun soruşturma aşamasında uzlaşmak istedikleri beyan etmeleri nedeniyle CMK’nin 253. maddesi kapsamında kalan suç nedeniyle sanık hakkında uzlaşma hükümleri uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gerekçesi ile Dairemizce 23/12/2014 tarihli bozma kararı verildiği, bu bozma kararına uyularak dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesinden sonra uzlaştırma işlemlerine başlandığı, ancak 18/05/2016 tarihli Uzlaştırma Raporuna göre sanık ve mağdurun vasisi arasında uzlaşmanın sağlanamadığının anlaşılması karşısında, tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazının reddine, ancak;
28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde; “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeple, 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükmün TCK’nin 52/4. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafından “ödenmeyen kısmın hapse çevrilmesine” ibaresinin çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

-2-