YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/2763
KARAR NO : 2017/16226
KARAR TARİHİ : 07.12.2017
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : … ve …’in beraatlerine dair, …’in mahkumiyetlerine dair, … hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık … hakkında …’ye karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik Ağır Ceza Mahkemesine itirazda bulunulduğu ve itirazın reddedilmesi ile kararın kesinleştirildiği anlaşılmakla, diğer hükümler yönünden yapılan incelemede;
1) Sanık … hakkında … ‘a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanıklar … ve … hakkında …’a karşı tehdit ve hakaret suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Mahkumiyet kararı yönünden; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
2) Sanık … hakkında …’ e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
İlk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halin sanık lehine değerlendirilerek, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas – 367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Daireleri’nin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi gereğince asgari seviyede haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirdiği gözetilmeden (1/2) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi, ancak;
a) Ankara Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 02.10.2013 tarihli raporunda, mağdurda 11. Kosta kemik kırığının hayat fonksiyonlarını orta 2. derecede etkiler nitelikte olduğunun belirtilmesi karşısında, sanık hakkında 5237 Sayılı TCK’nin 87/3. maddesinin uygulanmaması,
b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 1412 Sayılı CMUK’un 326/son maddesi gereği sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 07.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.