YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/3046
KARAR NO : 2017/16509
KARAR TARİHİ : 12.12.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Tanık …’ün sanığın, mağdur olan babasına tokat atarak darp ettiğine ilişkin beyanı, dosya içerisinde bulunan görüntü kaydında ve buna ilişkin cd izleme tutanağında sanığın mağdura tokat atarak yarladığının tespit edildiği, YCGK. 21.05.2013 tarih ve 2012/5-1270 Esas, 2013/248 Karar sayılı ilamında belirtildiği gibi ”…kişinin kendisine karşı işlenmekte olan bir suçla ilgili olarak, bir daha kanıt elde etme imkanının bulunmadığı ve yetkili makamlara başvurma imkanının olmadığı ani gelişen durumlarda, mağdurun kayda alması halinin hukuka uygun olduğunun kabulünün gerektiği…” hususları birlikte değerlendirildiğinde tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde; “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükmün 5237 sayılı TCK’nin 52/4. maddesinin uygulandığı fıkrasından “…ve ödenmeyen kısmın hapse çevrileceğinin…” ibaresinin çıkarılması suretiyle hükmün isteme aykırı DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.