YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/3292
KARAR NO : 2017/16159
KARAR TARİHİ : 06.12.2017
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyetlerine, beraatlerine dair
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık … hakkında katılan …’i kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının incelemesinde;
Hükmolunan adli para cezasının 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanununun 26. maddesiyle 5230 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olduğundan sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazlarının 5320 sayılı Kanun’un 8/1. ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
2) Sanıklar …, …, … ve …n hakkında verilen beraat hükümleri ile sanık … hakkında hakaret ve sanık … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelemesinde;
Suç tarihinde müşteki …’in içki içmek üzere arkadaşları …, … ve …n ile olay yerine gittikleri, araçlarının sürülü tarlaya girmesi üzerine mahsulün zarar göreceği düşüncesi ile yanında çiftçi mallarını koruma bekçisi … bulunduğu halde karşı gruptakileri muhtar olduğunu bildirerek uyarmaya giden sanık …’in dosyadaki tanık anlatımlarına göre karşı gruptakilerin küfür etmesi ve ellerinde şişeler bulunduğu halde üzerine yürümesi üzerine tabancası ile ateş ederek müştekinin Adli Tıp Kurumun 2. İhtisas Kurulunun 17.08.2012 tarih ve 5122 numaralı raporuna göre organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde yaralanmasına neden olduğu olayda, oluş, dosyadaki tanık anlatımları ve sanığın adli raporunda darp cebir izi bulunmadığının bildirilmesi karşısında, sanığa yönelmiş bir saldırının henüz başlamamış olduğu anlaşılmakla meşru savunmada sınırın aşılması koşulları bulunmadığından mahkemenin sanık hakkında haksız tahrik altında silahla kasten yaralama suçundan mahkumiyet hükmü kurmasında bir isabetsizlik görülmemiş ve tebliğnamede bu yönde bildirilen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Sanıklar … ve Kamil hakkındaki mahkumiyet hükmüne ilişkin olarak Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık … ve katılan sanık … müdafiilerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,
3) Sanık … hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelemesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin olarak, sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas ve ertelemeye engel sabıkasının bulunduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,
b) Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … ve katılan sanık … müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.