YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/4099
KARAR NO : 2017/16485
KARAR TARİHİ : 12.12.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Mağdur sanık … müdafiinin katılan vekili sıfatıyla yaptığı temyiz itirazlarının incelenmesinde,
…’ın 13.03.2014 tarihli celse de, sanıklar hakkında şikayetten vazgeçtiğini bildirmesi de karşısında, müdafiinin “katılan vekili” sıfatıyla yapmış olduğu temyiz isteminin CMUK’un 317. maddesi gereğince REDDİNE,
Sanık … hakkında; …, …, …, …’i yaralama suçundan, sanık … hakkında; …, …, …’ı yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde,
1) Suç tarihinden önce, … ailesinin akrabası olan …’ün, işten çıkartılmasına sebep olduğunu düşündükleri … ailesinden sanık … ve onun akrabaları ve çalışanları olan diğer sanıklar arasında bu sebepten yaşanan tartışmanın karşılıklı kavga şeklinde devam etmesine göre; ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda taraflar arasında farklı beyanlar bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas – 367 Karar sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu ceza dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin sanıklar lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektirdiğinin gözetilmemesi,
2) Sanık Abdurrahman’ın, mağdur …’ı, Şahinbey Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nin 10.01.2014 tarihli raporuna göre; basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek şekilde yaralamasına karşın sanık hakkında TCK’nin 86/1. maddesi yerine, TCK’nin 86/2. maddesinden cezaya hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini,
3) Sanık … hakkında, …’yı yaralama suçundan kurulan hükümde; uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Kararı da gözetilerek TCK’nin 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına karar verilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması,
4) Kurulan hükümlerde, kasten yaralama suçlarının silahla işlenmesi karşısında; uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK’nin 86/3-e maddesi yerine 86/3-a olarak hatalı yazılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık Abdurrahman ve katılan sanık … müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanık Abdurrahman’ın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 12.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.