YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/4873
KARAR NO : 2017/16221
KARAR TARİHİ : 07.12.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Soruşturma aşamasında taraflara uzlaştırma teklifi yapıldığı ve kabul edilmediği, 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 35. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 254. maddesi ….uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir şeklinde değiştirilmiş ise de, 5237 Sayılı TCK’nin 86/2. maddesinde yazılı yaralama suçunun değişiklikten önce de uzlaştırma kapsamında olduğu, 5271 Sayılı CMK’nin 253/18 maddesi gereği uzlaştırmanın sonuçsuz kalması halinde tekrar uzlaştırma yoluna gidilmez hükmü karşısında tekrar uzlaştırma yoluna gidilemeyeceğinden tebliğnamenin görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Sanık ile katılan arasında önceye dayalı husumet olduğu ve olay günü karşılaşmaları üzerine karşılıklı yaralama şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın katılanın kendisine vurması üzerine katılanı yaraladığına yönelik ikrarı ve bunu doğrular nitelikte aşamalarda dinlenen tanık Dündar’ın beyanı, katılanın ise, sanığa yönelik eylemi olduğuna ilişkin açık bir beyanının olmadığı anlaşılmakla, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda taraflar arasında farklı anlatımlar da bulunduğu gözetilerek, mahkemece ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmeye çalışılması, bu hususun tespit edilememesi halinde CGK’nun 22.10.2002 tarih 2002/4-238 esas ve 2002/367 sayılı kararı gereğince şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,
2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 07.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.