YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/5062
KARAR NO : 2017/16321
KARAR TARİHİ : 11.12.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E, 2015/85 K. sayılı kararı ile TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
1)Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, 5275 sayılı Kanunun 108/2 ve 5237 sayılı TCK’nin 58/7. Maddeleri dikkate alınarak, tekerrüre esas mahkumiyetlerden en ağır cezayı içeren Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 05.10.2016 tarihinde yerine getirilen 27/06/2007 tarih ve 2007/167 Esas, 2007/799 karar sayılı ilamı hükmedilen 5 yıl 5 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, İstanbul 9 Ağır Ceza Mahkemesi’nin 14/07/2009 tarihinde kesinleşen, 10/06/2008 tarih ve 2007/193 Esas- 2008/138 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nin 188/3. 62 maddeleri gereğince hükmolunan 4 yıl 2 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması,
2) 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik ve Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108. Maddesinin 4,5 ve 6 fıkralarına göre denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevinin, hükmüveren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olduğu gözetilmeden, mahkumiyet hükmünde, mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58/7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesi ve yetinilmesi gerekirken, bir yıl süre ile denetimli serbestlik süresinin de belirlenmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince hüküm fıkralarının tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısımlarının karar metninden çıkarılarak yerine “Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 05/10/2016 tarihinde yerine getirilen 27/06/2007 tarih ve 2007/167 Esas, 2007/799 Karar sayılı ilamı ile hükmedilen 5 yıl 5 ay hapis cezası nedeniyle mükerrir olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK’nin 58/6 maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine mükerrir olan sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, tükerrüre esas alınan ceza açısından kazanılmış hak nedeniyle 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi yönünden İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 14/07/2009 tarihinde kesinleşen 10/06/2008 tarih ve 2007/193 Esas – 2008/138 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nin188/3, 62 maddeleri gereğince hükmolunan 4 yıl 2 ay hapis cezasının dikkate alınmasına” şeklinde cümlenin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.