YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/6197
KARAR NO : 2018/293
KARAR TARİHİ : 17.01.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Temyiz dilekçesi ekindeki belgelere göre göre suça sürüklenen çocuk …’ın yokluğunda verilen hükmün tebliğ edildiği 17/07/2014 tarihi itibariyle askerlik görevi nedeniyle birliğinde bulunduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun eski hale getirme ve buna bağlı temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
1) Suça sürüklenen çocuk hakkında katılan …’a yönelik eylemi nedeniyle kurulan hükmün incelenmesinde;
Hükmolunan adli para cezasının 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanununun 26. maddesiyle 5230 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olduğundan suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazlarının 5320 sayılı Kanun’un 8/1. ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2) Suça sürüklenen çocuk hakkında katılan …’e yönelik eylemi nedeniyle kurulan hükmün incelenmesinde;
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, Ancak;
a) Karşılıklı kavga şeklinde gerçekleşen olayda, karşılıklı kavga şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun da yaralandığının anlaşılması karşısında, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda taraflar arasında farklı beyanlar bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas – 367 Karar sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu ceza dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halde suça sürüklenen çocuk lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,
b) İddianamede talep edilmediği halde, suça sürüklenen çocuğa 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden, 5237 sayılı TCK’nin 87/1-son maddesinin suça sürüklenen çocuk aleyhine uygulanmasına karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; 17.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.