YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/7319
KARAR NO : 2018/2090
KARAR TARİHİ : 13.02.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-a, e, 87/1-d-son, 29. maddeleri gereğince belirlenen “2 yıl 6 ay” hapis cezası üzerinden, TCK’nin 62. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim yapılmak suretiyle, sonuç cezanın “2 yıl 1 ay” yerine “1 yıl 13 ay” olarak hatalı hesaplanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimse için verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadar indirim öngördüğü, bu oranlar arasındaki indirimin fiilin işleniş biçimine, sanığın hal ve davranışlarına, katılanın eyleminin haksızlık içeriğinin niteliğine, adalet duygularına ve tüm dosya kapsamına uygun olarak belirlenmesi gerektiği, ilk haksız hareketin kimden geldiğinin belirlenemediği durumlarda haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında TCK’nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesi gereğince (1/4) oranında indirim yapılması gerekirken (1/2) oranında indirim yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Anayasa Mahkemesinin, TCK’nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 13.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.