YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/8013
KARAR NO : 2018/2783
KARAR TARİHİ : 20.02.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Katılan sanık … hakkında, katılan sanıklar … ve …’a karşı kasten yaralama suçlarından kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi neticesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 gün 2009/13-12 sayılı kararı uyarınca, sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, aynı Kanun’un 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyizinin mümkün bulunmadığı, itiraz mercii tarafından da gerekli incelemenin yapıldığı anlaşılmakla, temyizen incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE,
2) Katılan sanık … hakkında …, … ve …’a karşı kasten yaralama suçlarından; katılan sanık … hakkında …, … ve …’a karşı kasten yaralama suçlarından; katılan sanık … hakkında … ve …’a karşı kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi neticesinde;
Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarları, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, katılan sanıklar … ve … ile katılan sanıklar … ve Latif Akay müdafiinin temyiz itirazlarının 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
3) Katılan sanık … hakkında …’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi neticesinde;
a) Mahkemece olay günü ilk haksız hareketin, katılan … (ve ailesi) tarafından gerçekleştirildiği bu itibarla sanık …’in eylemini haksız tahrik altında gerçekleştirdiği kabul edildiği halde, sanık hakkında kurulan hükümde TCK’nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik indirimi uygulanmaması suretiyle hüküm ile gerekçe arasında çelişki yaratılması,
b) Katılan …’te meydana gelen yaralanmanın niteliğine göre sanık hakkında uygulanan yasa maddesinin TCK’nin 86/1. yerine TCK’nin 86/2. maddesi olarak gösterilmesi,
c) Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık …’un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Yasanın 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.