Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2017/9562 E. 2018/3103 K. 26.02.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/9562
KARAR NO : 2018/3103
KARAR TARİHİ : 26.02.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık hakkında müşteki …’na yönelik kasten basit yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Tayin edilen adli para cezasının tür ve miktarına göre, hükmün 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından, sanığın temyiz isteminin 6217 sayılı Kanun’un 26/1. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi gözetilerek CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2) Sanık hakkında müşteki …’a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) Özel halk otobüsünde çalışan taraflar arasında meydana gelen maddi hasarlı trafik kazası sonrası çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü ve kavga sırasında sanığın da adli raporda belirtildiği şekilde yaralandığı olayda; ilk haksız eylemin kim tarafından gerçekleştirildiği hususu tespit edilip, sonucuna göre, haksız tahrik hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinin sanık lehine uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışılması gerekirken, “yer verme/yol verme meselesi yüzünden çıkan kavgada haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirecek hiçbir husus görülmediği” şeklindeki soyut ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,
b) Müşteki 17.02.2015 tarihli celsede alınan beyanında şikayetçi olup, davaya katılmak istediğini belirttiği halde, müştekinin katılma talebi konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeyerek 5271 sayılı CMK’nin 238/3. maddesine aykırı davranılması,
c) Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.