YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/1861
KARAR NO : 2018/17025
KARAR TARİHİ : 08.11.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz dilekçelerinin içeriğine göre, sanık … müdafiinin sanık hakkında katılanlar A…,… ya yönelik yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerini sanık müdafii sıfatıyla, katılan … vekilinin ise sanık … hakkında katılan …’e yönelik yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünü katılan vekili sıfatıyla temyiz ettiği belirlenmekle, … hakkında …’a yönelik kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı inceleme dışı bırakılmıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Sanığa 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi hükmü gereğince ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen TCK’nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
2) Sanık hakkında katılan …’e yönelik yaralama suçundan kurulan hükümde, sanığın, katılanı hem yüzünde sabit ize hem de kemik kırığına neden olacak şekilde kasten yaraladığı olayda; birden fazla nitelikli halin ihlali ile atılı suçu işleyen sanık hakkında, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,
3) Sanık hakkında katılan …’e yönelik yaralama suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son ve 29. maddeleri gereği hükmolunan “3 yıl 9 ay” hapis cezasından TCK’nin 62. maddesine göre (1/6) oranında indirim yapılırken “3 yıl 1 ay 15 gün” yerine hesap hatası yapılarak “2 yıl 13 ay 15 gün” hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,
4) Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140 – K.2015/85 sayılı

kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/11/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.