Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2018/3451 E. 2018/17181 K. 12.11.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/3451
KARAR NO : 2018/17181
KARAR TARİHİ : 12.11.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Sanığın katılan …’yu yaralamasında netice sebebiyle ağırlaşmış yaralama niteliğindeki “yüzde sabit iz”in adli tıp kriterleri ve Dairemiz uygulamalarına göre basit tıbbi müdahale ile giderilmesi mümkün bulunmadığı gözetilip, temel cezanın 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca tayin olunması gerekirken TCK’nin 86/2. maddesi uyarınca tayin edilmesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,
2) … Devlet Hastanesinin 30.01.2014 tarihli, beyin ve omurilik cerrahi uzmanı tarafından düzenlenen raporunda, katılanın doğuştan zihinsel engelli olduğunun belirtilmesi ve dosyada mevcut fotokopiden ibaret… Devlet Hastanesinin 15.11.2006 tarihli Özürlü Sağlık Kurulu Raporunda katılan hakkında orta derecede mental retardasyon teşhisinde bulunulması karşısında; katılanın beden veya ruh bakımından kendisini savunabilecek durumda bulunup bulunmadığına dair rapor aldırılıp, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/3-b maddesinin uygulanıp uygulanamayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
3) Sanığın eylemini silahtan sayılan taş ve sopa ile gerçekleştirdiği kabul edildiği halde, sanık hakkında TCK’nin 86/3-e ve 87/1-son maddelerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,
4) Sanık hakkında TCK’nin 58. maddesinin uygulanmasına karar verilirken, tekerrüre esas alınan ilam hükümde ve gerekçede açıkça gösterilmemiş ise de; suç tarihi itibariyle sadece Gümüşhane Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/179 Esas, 2013/339 Karar sayılı ilamı ile TCK’nin 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçundan verilen 6.000 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas olduğu, ancak 23.02.2017 tarihli ek kararla anılan mahkumiyet hükmünün uzlaştırma nedeniyle düşürülmesine karar

-1-

verildiği, bu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydında başka tekerrüre esas sabıkası da bulunmadığı anlaşılmakla, mükerrir kabul edilen sanık hakkında TCK’nin 58. maddesinin uygulanması yönünde hükmün bozulmasında zorunluluk bulunması,
5) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Kabule göre de;
6) Sanık hakkında TCK’nin 86/2. maddesi uyarınca belirlenen 8 ay hapis cezasının, TCK’nin 87/1-c maddesi uyarınca bir kat artırılması sırasında hesap hatası yapılarak 16 ay hapis cezası yerine 1 yıl 4 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.

-2-