YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/3593
KARAR NO : 2018/18572
KARAR TARİHİ : 29.11.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen temyiz itirazların reddine, ancak;
1) Dosya kapsamına göre olayda silahtan sayılan jilet kullanıldığının anlaşılması karşısında sanığın eyleminin bir bütün halinde 5237 sayılı TCK’nin 86/2. ve 86/3-e maddeleri kapsamındaki tek suçu oluşturup eylemlerin bölünemeyeceği ve sanık hakkında tamamlanmış silahla basit kasten yaralama suçundan ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2) Taraflar arasındaki kavgayı başlatan ilk haksız hareketin sanığı itmek suretiyle mağdurdan kaynaklandığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
3) 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 72. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nin 231/8. maddesinde “Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” şeklinde değişiklik yapılmış ise de; mağdurun sanıktan şikayetçi olmadığı olayda, suç tarihi itibariyle adli sicil kaydında açıklanmış bir mahkumiyet kararı bulunmayan sanık hakkında, suç tarihi olan 30.11.2013 tarihinden sonra yapılan söz konusu değişikliğin sanık aleyhine olduğu ve değişiklik tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile “sanığın tekerrüre esas olmayan sabıkası ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilamı” nedeniyle sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
4) Sanık hakkında hükmolunan cezaya ilişkin olarak TCK’nin 51. maddesine engel teşkil ettiği bildirilen adli sicil kaydındaki mahkumiyete ilişkin ilamın kesinleşme tarihinin, yargılama konusu eyleme ilişkin suç tarihinden sonra olmasına

göre, sanık hakkında hükmolunan 2 yılın altındaki hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nin 51/1. maddesinde öngörülen diğer şartların da denetime imkan verecek şekilde tartışılarak erteleme hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken, “sanığın tekerrüre esas olmayan sabıkası ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilamı” biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle TCK’nin 51. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,
5) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca CMUK’un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakları gözetilerek isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.