YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/5279
KARAR NO : 2018/12652
KARAR TARİHİ : 12.09.2018

Kasten yaralama suçundan katılan sanık …’nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2, 29, 62 ve 52/1. maddeleri uyarınca 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Marmaris 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/10/2017 tarihli ve 2014/555 Esas, 2017/436 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın ortadan kaldırılmasına ilişkin mercii Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/03/2018 tarihli ve 2018/431 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 03.07.2018 tarih ve 2018/6658 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.07.2018 tarih ve 2018/60242 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 05/04/2017 tarihli ve 2017/2742 Esas, 2017/4021 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34 ve 35’inci maddeleriyle, 5271 sayılı Kanunun 253 ve 254’üncü maddelerinde yapılan değişiklik çerçevesinde, 6763 sayılı Kanun ile yapılan düzenlemenin yürürlüğe girdiği tarihten önce usulüne uygun olarak yapılan uzlaşma tekliflerinin geçerli olduğu ve uzlaşma teklifi yapılmış ve kabul edilmemiş olan dosyalarda yeniden uzlaşma teklifi yapılmasına gerek bulunmadığı, somut olayda sanığa ve müştekiye uzlaşma teklifinde bulunulmasına rağmen sanığın ve müştekinin geçerli olan bu teklifi kabul etmemeleri karşısında, itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Dosya kapsamına göre, yargılama sırasında sanığın üzerine atılı silahlı yaralama suçunun vasıf değiştirerek basit yaralama suçuna dönüştüğü ve Mahkemesince sanığın 5237 sayılı Kanunun 86/2. maddesi gereğince cezalandırılması yoluna gidildiği, TCK’nin 86/2, 86/3-e maddesinin uzlaşma kapsamında olmadığı bu nedenle soruşturma aşamasında yapılan uzlaşma teklifinin geçersiz olduğu, bununla birlikte sanığın üzerine atılı basit yaralama suçunun şikayete tabi olup uzlaştırma kapsamında bulunduğunun anlaşılması karşısında, kovuşturma aşamasında gerek karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanunun 253. maddesi gereğince, gerekse 6763 sayılı
Kanun değişikliği öncesi haliyle anılan Kanunun 253. maddesi gereğince taraflara uzlaştırma teklif edilmediği, 5271 sayılı Kanunun 231/5. maddesinde uzlaşma hükümlerinin saklı tutulması nedeniyle uzlaştırmaya tabi suçlarda öncelikle uzlaştırma
işlemlerinin yerine getirilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında, itiraz mercii Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/03/2018 tarihli ve 2018/431 değişik iş sayılı kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görülmeyerek kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.