YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/5316
KARAR NO : 2018/19373
KARAR TARİHİ : 12.12.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER : Hükümlerin açıklanmaları suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Gerekçeli karar başlığında mağdur H… ve katılan …’ın isim ve kimlik bilgilerine yer verilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 232/2-b maddesine aykırı davranılması,
2)Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hükmün, açıklanmasına karar verilecek yeni hüküm olduğu, bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan ve yeterli gerekçe gösterilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle Anayasanın 141. ve 5271 sayılı CMK’nin 34. ve 223., 230. maddelerine aykırı davranılması,
3)Sanık hakkında mağdur Halis ve katılan …’a yönelik eylemlerinden 5237 Sayılı TCK’nin 86/2, 86/3-e, 35, 29 maddeleri gereğince hükmolunan 1 ay 3 gün hapis cezalarından TCK’nin 62. maddesi gereği (1/6) oranında indirim uygulanırken ”26 gün hapis cezası” yerine hesap hatası yapılarak “27 gün hapis cezası” olarak belirlenmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,
4)Suç tarihi itibariyle daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olan sanık hakkında, mağdur Halis ve katılan …’a yönelik eylemlerinden hükmolunan 30 günün altındaki kısa süreli hapis cezalarının, 5237 sayılı TCK’nin 50/3. maddesi gereğince TCK’nin 50/1. maddesinde düzenlenen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,
5)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın mağdur …’a yönelik eylemi nedeniyle hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.