YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/1052
KARAR NO : 2019/7716
KARAR TARİHİ : 09.04.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanığın katılan …’a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, ikinci kez mükerrirliğe esas alınan Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.06.2010 tarih ve 2009/182 Esas, 2010/104 Karar ilamında tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı anlaşılmakla bu ilam nedeniyle ikinci kez mükerrerliğe karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, tekerrür hükmünün uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasının 2-g) bendindeki ”sanığın ikinci kez mükerrir olduğu hususunun infazda gözetilmesine” ibaresinin çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2) Sanığın katılan …’a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
a) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2017/133 ve 2017/247 sayılı kararlarında belirtildiği şekilde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 226. maddesi hükmü gereğince ek savunma hakkı tanınmadan ve iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 87. maddesinin 1. fıkrasının son cümlesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
b) Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, ikinci kez mükerrirliğe esas alınan Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.06.2010 tarih ve 2009/182 Esas, 2010/104 Karar ilamında tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı anlaşılmakla bu ilam nedeniyle ikinci kez mükerrerliğe karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK.’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.