YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/16443
KARAR NO : 2019/22837
KARAR TARİHİ : 12.12.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19/03/2013 tarih, 2013/29 Esas ve 2013/94 Karar sayılı ilamında da belirtildiği gibi, adli sicil belgesine göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında, TCK’nin 58/3. maddesi gereğince TCK’nin 86/2. maddesinde belirtilen seçimlik cezalardan hapis cezasının seçilerek, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması gerekirken, sanık hakkında seçimlik cezalardan adli para cezasına hükmedilmek suretiyle tekerrür hükümlerinin uygulanma imkanının ortadan kaldırılması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Hüküm tarihinde Maltepe 1 No.lu Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanık duruşmaya getirtilmeden ya da SEGBİS sistemi aracılığıyla duruşmada hazır edilmeksizin hakkında mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Ludi/İsviçre, B. No: 12433/86, 15/06/1992 P. 49/50; Artico/İtalya, B. No: 6694/74, 13/5/1980 P. 33; Sejdovic/İtalya, B. No: 56581/00, 1/3/2006 P. 81) kararlarında belirtildiği üzere savunma hakkı kısıtlanarak Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nin 196. maddesine muhalefet edilmesi,
Kabule göre de;
2) Müştekinin, 01/06/2013 tarihli koluk beyanında “görmediğim sert bir cismi arkamdan fırlattı, bu cisim sırtıma geldi.” şeklindeki anlatımı, müşteki hakkında tanzim Adli Tıp Kurumu Kartal Şube Müdürlüğünce tanzim olunan 11/09/2013 tarihli adli muayene raporunda “sırt bölgesinde 3×3 cm.’lik künt travmaya bağlı hafif kızarıklık” şeklindeki açıklama ve sanığın 15/10/2015 tarihli celsede “deodorant kutusu fırlattım.” şeklindeki ikrarı nazara alınarak, sanık hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK’nin 86/3-a ve 86/3-e maddelerinin birlikte uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
3) 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklik karşısında, infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde “sanık hakkındaki adli para cezasının ödenmemesi durumunda ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine” dair ihtarat yapılamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 12.12.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.