YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/19193
KARAR NO : 2020/3590
KARAR TARİHİ : 20.02.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama suçu
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1)Katılanın sağ femur boynundaki yaralanma nedeniyle oluşan parçalı kırığın duyu veya organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi niteliğinde olup olmadığının tespiti için, katılanın varsa olaydan sonraki tedavisine ilişkin tedavi evrakları, geçici ve kesin raporları temin edilip, Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne sevk edilerek,5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2)Katılanın kemik kırığının hayat fonksiyonlarını ağır (4.) derecede etkileyecek nitelikte olduğunun kabul edilmesine göre, 5237 sayılı TCK’nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarındaki etkisine göre cezanın yarısına kadar artırılabileceğinin öngörülmesi, Adli Tıp kriterlerinde de kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını etkileme derecelerinin hafif (1. derece), orta (2. ve 3. derece) ve ağır (4., 5. ve 6. derece) olarak sınıflandırılması karşısında, 5237 sayılı TCK’nin 87/3. maddesi uyarınca kırığın hayat fonksiyonlarına etkisi dikkate alınarak makul oranda bir artırım yapılması gerekirken, 5237 sayılı TCK’nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesini ihlal edecek şekilde (1/2) oranında artırım yapılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,
3)Hükmün gerekçe kısmında sanık …’ın demir boru ile sanık …’ın kazma sapı ile katılanı darp ettiklerinin kabul edilmesi karşısında sanıklar hakkında TCK’nin 86/3-e. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini,
4)Gerekçeli kararda katılanın bir kaç bira içtikten sonra eline aldığı bıçakla sanık …’ın iş yerine giderek hakaret etmesi üzerine sanıklar tarafından darp edildiğinin kabul edilmesi karşısında sanıklar hakkında makul oranda TCK’nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de;
5)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesi gereğince hak yoksunları uygulanırken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas – 2015/85 Kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 20.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.