YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/5505
KARAR NO : 2019/7603
KARAR TARİHİ : 09.04.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık hakkında, Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.10.2006 tarih, 2006/206 Esas, 2006/743 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 86/3-a ve 62. maddeleri gereğince verilen 5 ay hapis cezasının TCK’nin 51. maddesi gereğince ertelendiği, bu hükmün şikayetçi olmayan mağdurun vekili tarafından temyiz edildiği ancak beyanının alındığı tarihte 15 yaşından büyük ve şikayet hakkı kendisine ait olan mağdurun şikayetçi olmaması nedeni ile katılan sıfatını almadığı ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.05.2014 tarih ve 2013/287 Esas – 2014/273 sayılı kararı gereğince, usulüne uygun şekilde katılan sıfatını almayan mağdur vekilinin temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı bu nedenle yapılan temyizin aleyhe olarak değerlendirilemeyeceğinin kabul edildiği, sanığa bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle mahkemece açıklanması geri bırakılan hükmün CMK’nin 231/11. maddesi gereğince aynen açıklanmasına karar verilmiş ise de; Ceza Genel Kurulunun 09.02.2016 tarih, 2014/71 Esas-2016/42 Karar sayılı kararı gereğince, sanığın 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkı nedeniyle, hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2) Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 28.12.2005 yerine sadece 2015 yılı Ağustos ayı olarak gösterilmesi,
Kabule göre;
3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.