YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/9423
KARAR NO : 2019/18250
KARAR TARİHİ : 10.10.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER : Düşme, davanın reddi, mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanıklar … ve … haklarında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca itirazı kâbil kararlardan olup temyizi mümkün olmadığından, bu kararlar inceleme dışı bırakılmıştır.
1) Sanıklar …, … ve … haklarında verilen davanın reddi ve düşme hükümlerine ilişkin mağdur …’in temyiz talebinin incelenmesinde;
Mağdur …’in 12/03/2015 tarihli oturumda şikayetçi olmadığını beyan ettiği anlaşılmakla, mağdur …’in katılan sıfatı ve temyize hak ve yetkisi bulunmaması nedeniyle temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2) Sanık … hakkında mağdurlar … ve …’e yönelik yaralama ve tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin sanık …’in temyiz talebinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a) Karşılıklı yaralama ve tehdit suçlarının işlendiği ve sanığın da yaralandığı ve tehdit edildiği olayda, tarafların olayın çıkış sebebini ve gelişimini farklı şekilde anlattıkları anlaşılmakla, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespitine çalışılması; bunun mümkün olmaması halinde Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas – 367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu hal nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda (1/4) uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışmasız bırakılması,
b) Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140 – K.2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’in temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.