YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/10514
KARAR NO : 2020/18398
KARAR TARİHİ : 08.12.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Sanık hakkında mağdur …’ya yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz sebeplerinin yapılan incelemesinde;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesi uygulanmamış ise de, hak yoksunluğu kasıtlı suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olup, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilerek infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi dikkate alınarak, en ağır cezayı içeren mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, sanığın adli sicil kaydında yer alan ve daha az cezayı içeren mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak sanığın tekerrüre esas daha ağır bir ilamı bulunduğu anlaşılmakla ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi uyarınca, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulamasına ilişkin paragrafının hükümden çıkartılarak yerine “Sanığın, tekerrüre esas mahkumiyetlerinden en ağır ceza hükmünü içeren Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/109 Esas – 2007/192 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nin 149. maddesinden verilen ve 04.11.2008 tarihinde kesinleşen 6 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin tekerrüre esas alınmasına, sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ibaresinin eklenmesine, tekerrüre esas alınan ceza yönünden sanığın CMUK’un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkının dikkate alınarak hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2)Sanık hakkında mağdur …’e yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz sebeplerinin yapılan incelemesinde;
a)Mağdur …’in yaralanması ile ilgili adli tıp uzmanınca düzenlenen Aydın Devlet Hastanesi’nin 10.09.2014 tarihli raporunda ”….alın orta sağ tarafta yukarıdan aşağı sağ kaş medialine uzanan 7 cm uzunluğunda üzerin süture yara olduğu, sırt orta hat sağ tarafta oblik uzanan 10 cm uzunluğunda yüzeyel kesi … Basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte OLMADIĞININ…. ” belirtilmesi karşısında, kurulan hükümde sanığın temel cezasının 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca belirlenmesi gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek TCK’nin 86/2. maddesi uyarınca cezalandırılması suretiyle sanığa eksik ceza tayini,
b)Sanığın tekerrüre esas alınan Aydın 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 27.05.2010 tarihinde kesinleşen, 03.02.2009 tarih, 2009/1 Esas – 2009/21 Karar sayılı ilamı ile verilen 5 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinden daha ağır cezayı içerir Aydın 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 04.11.2008 tarihinde kesinleşen, 30.05.2007 tarih, 2007/109 Esas – 2007/192 Karar sayılı ilamı ile verilen 6 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyeti olmasına göre, sanık hakkında 5275 sayılı CGİK’nin 108/2. maddesine aykırı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,
c)Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesi hiç uygulanmamış ise de, hak yoksunluğu kasıtlı suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olup, Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereğince sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 08.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.