YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/10621
KARAR NO : 2020/13614
KARAR TARİHİ : 14.10.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık hakkında mağdurlar … ve …’e karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarları, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
2) Sanık hakkında mağdur …’e karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
a) Müşteki hakkında düzenlenen Celal Bayar Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesinin 27.01.2012 tarihli raporunda “L2 vertebra korpusunda kırık olduğu” belirtilmesine rağmen, mağdurda meydana gelen kemik kırığının hayati fonksiyonlara etkisi hususunda kesin adli rapor aldırılmaksızın karar verildiği anlaşıldığından, tüm doktor raporları ve tedavi evraklarının varsa film ve grafilerinin Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevk edilerek, mağdurun yaralanması ile ilgili olarak 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alındıktan sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,
b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı açısından CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 14.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.