Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2020/10761 E. 2020/14498 K. 22.10.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/10761
KARAR NO : 2020/14498
KARAR TARİHİ : 22.10.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin, sanık … hakkında verilen “beraat” kararına yönelik olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;
1) Sanık … hakkında katılana karşı “Kasten Yaralama” suçundan verilen “Beraat” kararına yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye göre o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2) Sanık … hakkında katılana karşı “Kasten Yaralama” suçundan kurulan “mahkûmiyet” hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Adli Tıp kriterlerine göre kemik kırık ve çıkıklarının hayat fonksiyonlarını etkileme derecelerinin hafif (1. derece), orta (2 ve 3. derece) ve ağır (4, 5 ve 6. derece) olarak sınıflandırılması, katılan hakkında Adli Tıp Kurumu Konya Şube Müdürlüğünce tanzim olunan 31/12/2015 tarihli rapora göre katılanda meydana gelen çoklu kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin ağır (6) derecede olduğunun belirtilmesi ve 5237 sayılı TCK’nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarındaki etkisine göre cezanın yarısına kadar artırılabileceğinin öngörülmesi karşısında; sanık hakkında hüküm kurulurken, TCK’nin 87/3. maddesi uyarınca kırığın hayat fonksiyonlarına etki derecesi dikkate alınarak en üst oranda (½) artırım yapılması gerekirken, 5237 sayılı TCK’nin 3. maddesindeki “cezada orantılılık ilkesi”ni ihlal edecek şekilde (1/3) oranında artırım uygulamak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından;
Sanık hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmiş olması, infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 22/10/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.