YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/10946
KARAR NO : 2020/13721
KARAR TARİHİ : 15.10.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak ;
1) Oluşa, taraf ve tanık anlatımları ile sair dosya içeriğine göre sanığın dedesinin cenazesi nedeni ile katılan ile kayınpederininin cenaze yerine geldikleri, ancak vefat eden sanığın dedesi ile katılanın kayınpederi arasında husumet bulunması ve olay sırasında katılanın kayınpederinin alkollü olması nedeni ile sanığın babasının katılanın kayınpederine cenaze yerinden gitmesini istediği bunun üzerine ortaya çıkan kargaşa sırasında sanığın gelerek katılanıın göğsüne sertçe vurduğu ve katılanın geriye doğru dengesini kaybederek yere düştüğü ve kafasını kaldırım zemine çarptığı olayda sanığın kastının doğrudan yaralamaya yönelik olduğu sabit ve mahkemece de kabul edilmesine karşın sanığın neticeye yönelik kastı yönünden yetersiz gerekçe ile olayda koşulları oluşmayan TCK’nin 23.maddesi delaleti ile TCK’nin 21/2 maddesi uyarınca sanığın cezasında indirim uygulanması sonucu eksik ceza tayin edilmesi,
Kabule göre;
2) Sanığın katılanı hem yaşamını tehlikeye sokan duruma hem de hayat fonksiyonlarını ağır (3.) derecede etkileyecek şekilde kemik kırığına neden olacak nitelikte kasten yaraladığı olayda, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, kastın yoğunluğu, birden fazla nitelikli halin ihlali, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak, TCK’nin 61. maddesindeki ölçütler ve TCK’nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gözetilerek sonuç cezaya etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,
3) Sanık hakkında TCK’nin 86/1 maddesi uygulanarak verilen 1 yıl hapis cezasının TCK’nin 87/1-d maddesi gereğince bir kat artırılması ile 2 yıl hapis cezasına çıkartılması gerekirken, artırım sonucu gösterilmeksizin sanığın TCK’nin 87/1-son maddesi gereğince doğrudan 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,
4) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas – 2017/247 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanıklara ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK’nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin ve katılanın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.