YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/12343
KARAR NO : 2020/15075
KARAR TARİHİ : 02.11.2020
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, mahkumiyete dair
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık … hakkında müşteki …’a yönelik hakaret suçundan verilen verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi gereğince itiraz kanun yoluna tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, sanık müdafiinin talebinin CMK’nin 231/12. maddesi gereğince Çanakkale 2. Ağır Ceza Mahkemesince incelenip 27.07.2016 tarih ve 2016/540 Değişik İş sayılı kararı ile sonuçlandırıldığı anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2) Sanık … hakkında müşteki …’i kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
a) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 tarih ve 2015/1167 Esas – 2017/247 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK’nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) sayılı kararları ile, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve yine 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,
Kabul ve uygulamaya göre,
b) Sanığa 5237 sayılı TCK’nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri uygulanarak verilen “1 yıl 6 ay hapis cezası”nın TCK’nin 87/1-c maddesi gereğince bir kat artırılması ile “2 yıl 12 ay hapis cezası”na çıkartılması, ardından TCK’nin 87/1-son fıkrası uygulanarak “5 yıl hapis cezası”na karar verilmesi gerekirken, doğrudan “5 yıl hapis cezası”na hükmedilmesi,
c) Sanığın, katılan …’i yüzünde sabit iz oluşacak nitelikte yaralaması nedeniyle TCK’nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri uyarınca verilen cezasının, TCK’nin 87/1-c,son maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezasına çıkartılması sırasında, uygulama maddesi olarak TCK’nin 87/1-son maddesinin hükümde gösterilmemesi,
d) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
e) 5271 sayılı CMK’nin 325. maddesi uyarınca yapılan yargılama giderlerinin sanıktan payı oranında tahsiline karar verilmesi yerine, katılan sanıklar ve sanıklardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.