YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/13021
KARAR NO : 2020/17074
KARAR TARİHİ : 23.11.2020
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Sanıklar …, …, …, … ve …’ın mağduru kasten yaralama eylemi sonucunda meydana gelen yaralanmanın organlardan birinin işlevinin zayıflamasına, yüzde sabit ize ve hafif (1.) derecede kemik kırığına neden olduğu olayda, TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, TCK’nin 61. maddesindeki ölçütler ve TCK’nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gereğince sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşması gerektiği gözetilmeden ve sanığın en ağır cezayı gerektiren organlardan birinin işlevinin zayıflamasına ve yüzde sabit ize neden olan yaralama nedeniyle TCK’nin 86/1, 87/1-a, c, son maddeleri gereğince ceza verilmesi gerekirken uygulama yeri bulunmayan TCK’nin 87/3. maddesi gereğince cezada arttırım yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,
2) Mağduru yaralama eylemlerini beden yolu ile gerçekleştiren sanıklar …, …, …, … ve … hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 87/1-son maddesi uygulanırken “3 yıl hapis cezası” yerine “5 yıl hapis cezasına” hükmedilmek sureti ile fazla ceza tayin edilmesi,
3) Sanık …’ın aşamalarda alınan savunmalarında, olay tarihinde olayın yaşandığı barda çalışmadığını ve bir otelde çalıştığını beyan etmesi, yapılan araştırmada sanığın 28.06.2013-11.07.2013 tarihleri arasında
çalıştığını beyan ettiği otelde sigorta kaydının bulunması ve sanığın olay yerinde olduğuna ilişkin mağdurun oğlu olan Hızırcan Çakır’ın beyanı dışında delil bulunmaması karşısında, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanıklar …, …, …, … ve …’ın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
5) Kabul ve uygulamaya göre; Adli Tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ile ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK’nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2) oranında artırılmasının öngörülmesine göre, mağdurun adli raporunda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1.) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, TCK’nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak (1/4) oranında artırım yapılması suretiyle, sanıklar hakkında fazla cezalar tayin edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve sanıklar müdafiilerinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının dikkate alınmasına, 23.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.