YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/13478
KARAR NO : 2020/17828
KARAR TARİHİ : 02.12.2020
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit, hakaret
HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Kararın sanığın yokluğunda verildiği, sanığın duruşmada bildirdiği bilinen son adresinin aynı zamanda MERNİS adresi olduğu, yokluğunda verilen gerekçeli kararın adresine doğrudan “MERNİS adresi” ibaresi ile tebliğe çıkartıldığı ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, öncelikle bilinen adrese Tebligat Kanunu 10/1. maddesi gereği normal tebligat yapıldıktan sonra, adreste bulunamaz ise Tebligat Kanunu 21/2. maddesine göre tebligat yapılması gerektiğinden yapılan tebliğ işleminin usule aykırı olduğu anlaşılmakla; sanığın öğrenme üzerine temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
1)Sanık hakkında katılana karşı hakaret ve tehdit suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik katılan vekili ve sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
2) Sanık hakkında katılana karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümüne yönelik katılan vekili ve sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Oluşa ve dosya kapsamına göre, katılan birlikte çalıştıkları iş yerinde cam kenarında oturduğu sırada sanığın arkasından gelerek başına vurması üzerine katılanın başını cama çarptığı ve kırılan camların yüzünü kesmesi nedeniyle yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaralandığı olayda, sanığın silahtan sayılabilecek cam parçalarını alıp silah olarak kullanarak katılanın yüzünden yaralamadığı, katılanın başının çarpması sonucu kırılan camlar nedeni ile yüzde sabit iz oluşacak şekilde yaralandığı hususunun sabit olduğu gözetildiğinde, sanık hakkında TCK’nin 86/3-e maddesine göre arttırım yapılması gerektiğine dair tebliğnamenin bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca tayin olunan ”1 yıl hapis” cezasının, TCK’nin 87/1-c maddesi uyarınca bir kat artırılması sırasında ”2 yıl hapis” cezası yerine hesap hatası yapılarak ”2 yıl 12 ay hapis” cezasına hükmolunması; 5237 sayılı TCK’nin 87/1-son ve 62. maddelerinin uygulanmasıyla sonuç ceza doğru belirlendiğinden ve sonuca etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdiri ile gösterilen gerekçeye göre katılan vekili ve sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 02.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.