Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2020/13861 E. 2020/19239 K. 16.12.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/13861
KARAR NO : 2020/19239
KARAR TARİHİ : 16.12.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) İddianamede talep edilmediği halde, sanığa 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan TCK’nin 87/1-son maddesi uygulanmak suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No:2544/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No:29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere sanığa Avrupa insan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 193. maddesine muhalefet edilerek savunma hakkının kısıtlanması,
2) Sanığın aksi ispatlanamayan savunmasına göre, mağdurun rahatsız edici bir şekilde egzos sesi çıkartarak sanığın iş yerinin önünden geçmesi üzerine aralarında çıkan tartışma sonucu eylemini gerçekleştirdiği olayda, ilk haksız hareketin mağdurdan kaynaklandığı dikkate alınarak sanık lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari (1/4) oranda uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
3) Sanığın eylemi sonucu alınan adli rapora göre müştekinin yüzde sabit iz oluşacak şekilde yaralandığı, sanık hakkında TCK’nin 86/1, 87/1-c maddelerinden cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, mahkemenin kabul ve uygulamasının da bu yönde olmasına rağmen, TCK’nin 86/1. maddesinden belirlenen temel cezadan 87/1-c maddesi uyarınca bir kat artırım yapılırken uygulama maddesi olarak TCK’nin 87/3.maddesinin gösterilmiş olması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.