YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/14611
KARAR NO : 2020/19003
KARAR TARİHİ : 15.12.2020
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, Kasten yaralamaya teşebbüs
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık … hakkında mağdur …’e karşı kasten yaralamaya teşebüs suçlarından verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, olay esnasında her iki sanığın da olay yerinde bulunduğu, sanık … ve sanık…’un aynı fikir ve eylem birliği içerisinde mağdura saldırdıkları, sanık…’un silah ile ateş etmek suretiyle mağduru kasten yaraladığı,sanık …’un ise bu esnada demir çubuğu mağdura fırlattığı ancak isabet ettiremediği ve sanık…’un kasten yaralama eylemine sanık …’un bu eylemiyle iştirak ettiğinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 37/1. maddesi delaletiyle 86/1, 86/3-e maddeleri gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2) Sanık … hakkında mağdur …’i kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Kasti suçlardan verilen hapis cezalarına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerine istem gibi ONANMASINA, 15.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.