YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/14636
KARAR NO : 2020/18144
KARAR TARİHİ : 07.12.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Oluşa ve mağdurun aşamalardaki beyanlarına göre; sanığın kimliği tespit edilemeyen iki kişi ile birlikte, silah kullanmadan yumruk ve tekmelerle darp ederek mağduru hayati tehlike geçirecek ve ağır (4.) derece kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı olayda; sanık hakkında hüküm kurulurken TCK’nin 86/1 ve 87/1-d-son maddeleri uyarınca belirlenen 4 yıl hapis cezası üzerinden indirim yapılarak sonuç cezanın belirlenmesi gerektiği halde, TCK’nin 86/1 ve 87/1-d maddeleri uyarınca belirlenen 4 yıl hapis cezasının TCK’nin 87-son maddesi uyarınca 5 yıla çıkartılması ve indirimlerin bu ceza miktarı üzerinden yapılması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,
2) Sanığın yaralama eylemi sonucunda mağdurun hem hayati tehlike geçirecek hem de kemik kırığına neden olacak şekilde yaralanması karşısında, bu durumun ancak temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşma nedeni yapılabileceği ve sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesinden sonra yalnızca en ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı TCK’nin 87/1-d-son maddesi gereğince artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde TCK’nin 87/3. maddesi uyarınca da kemik kırığından ayrıca artırım yapılması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,
3) Sanık hakında hüküm kurulurken uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK’nin 87/1-d maddesi yerine TCK’nin 87/1-c maddesi olarak yazılması,
4) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas – 2017/247 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK’nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.