Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2020/14970 E. 2020/15179 K. 02.11.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/14970
KARAR NO : 2020/15179
KARAR TARİHİ : 02.11.2020

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜM : 1) Sanığın kasten yaralama suçundan beraatine dair; Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.11.2016 gün, 2015/159 Esas, 2016/1427 Karar sayılı kararı
2) Katılanın istinaf talebinin kabulü ile yeniden hüküm kurulmak sureti ile sanığın mahkumiyetine dair; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 19.10.2017 gün, 2017/275 Esas, 2017/2153 Karar

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 19.10.2017 gün, 2017/275 Esas, 2017/2153 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından CMK’nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında açılan kamu davasında, ilk derece mahkemesince beraatine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi tarafından ise mahkumiyetine karar verildiği, Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca yerel mahkemece verilen beraat kararı istinaf mercii tarafından mahkumiyet kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,
Katılanın, olay günü oturduğu eve ilişkin kira borcunu ödememesi nedeniyle sanık ile görüşmek üzere iş yerine gittiği, burada sanığın, katılandan kira borcunu ödemesini aksi takdirde evin tahliyesine ilişkin evrakı imzalamasını istediği,

sanığın ağabeyini arayarak danışması sonrası, sanığa evrakı imzalamayacağını söylemesi üzerine sanığın yumruk ile vurmak sureti ile katılanı çenesinde kemik kırığı oluşacak şekilde kasten yaraladığı iddiasına ilişkin, istinaf aşamasında tanık olarak beyanı alınan …’ın “Aynı gün eşi ofisimize geldi, evi boşaltacağını ancak taşınma için gerekli parasının olmadığını söyleyerek yardım istedi, biz de araç ücretini karşıladık, sanırım aynı gün eşi evi boşalttı” şeklindeki beyanına göre, katılanın eşi Tuğba Bozkurt’un beyanının tespit edilmesi ve sanığın olaydan sonra Esenyurt Kıraç Polis Merkezi Amirliğine müracaatta bulunup bulunmadığının araştırılmasının sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 19.10.2017 gün, 2017/275 Esas, 2017/2153 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün CMK’nin 302/2. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 304/2. maddesi gereğince “İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.