YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/15796
KARAR NO : 2021/1335
KARAR TARİHİ : 18.01.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama, kasten yaralama, basit yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanıklar … ve … ile suça sürüklenen çocuklar … ve …’un, katılan … Kurt (Sertoğlu)’na yönelik eylemleri ile suça sürüklenen çocuklar …’ın, … ve …’ya yönelik eylemlerinden kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün 2009/13-12 sayılı kararı uyarınca, sanıklar hakkında verilen 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyizi mümkün bulunmadığından, itiraz mercii tarafından tetkik edilmek üzere, dosyanın temyizen incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2) Sanık …’nun, katılan …’a yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama eyleminden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA,
3) Sanık … ve suça sürüklenen çocuk …’ın katılan …’a yönelik kasten yaralama eylemi ile sanık …’ın katılan … Kurt(Sertoğlu)’na yönelik basit yaralama eyleminden kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a) Katılan …’ın yaralanmasına ilişkin Düzce Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Tıp Anabilim Dalınca düzenlenen 17.10.2013 tarih, 2620 sayılı raporda “Sağ orta kadranda derinliği 1-2 cm, uzunluğu 2 cm düzgün sınırlı kesi.Basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği” belirtilmiş ise de; katılandaki yaralanmanın hangi özelliği nedeniyle basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği hususunda raporda açıklık bulunmadığı gözetildiğinde, katılanın yaralanmasına ilişkin tüm tedavi evrakları, geçici ve kesin raporları ile varsa grafilerinin en yakın adli tıp kurumu şube müdürlüğüne sevk edilerek 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre, kati raporu aldırıldıktan sonra sanık … ve suça sürüklenen çocuk …’ın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
b) Suça sürüklenen çocuk … hakkında katılanlar Yusuf Kara ve Elanur Kurt (Sertoğlu)’na yönelik basit yaralama eylemleri ile katılan …’a yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama eyleminden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği halde, suça sürüklenen çocuğun, katılan …’a yönelik eyleminden kurulan hükümde 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
c) Sanık … hakkında, katılan … Kurt (Sertoğlu)’na yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin olarak, 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesine eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş olduğu ve sanığa isnat edilen TCK’nin 86/2. maddesi kapsamındaki kasten yaralama suçunun mağdurunun farklı olması nedeniyle uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK’nin 253. ve 254. maddeleri gereğince TCK’nin 86/2. maddesinde düzenlenen basit kasten yaralama suçundan uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,
d) Güncel adli sicil kaydına göre tekerrüre esas başkaca mahkumiyeti bulunmayan sanık …’ın tekerrüre esas alınan Düzce Ağır Ceza Mahkemesinin 21.02.2013 tarih, 2013/33 Esas, 2013/66 Karar sayılı ilamına konu suçun işlendiği tarih itibariyle sanığın 18 yaşından küçük olması karşısında, söz konusu ilamın
tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeyerek 5237 sayılı TCK’nin 58/5. maddesine aykırı davranılması,
e) Sanıklar … ve … hakkında kurulan hapis cezasına mahkumiyet hükümlerine uygulanan 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesindeki bazı ibarelerin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
f) Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık … hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesi uygulanmamış ise de, hak yoksunluğu kasıtlı suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olup, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı da dikkate alınarak uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın, suça sürüklenen çocuğun ve katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 18.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.