YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/15925
KARAR NO : 2021/478
KARAR TARİHİ : 06.01.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkumiyete, ceza verilmesinden vazgeçilmesine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanıklar Esma ve Mercan hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesinden vazgeçilmesi kararlarına yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanık …’ın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,
2) Sanık … hakkında mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
a) Sanık ve müştekinin bitişik evlerde oturduğu, suç tarihinde taraflar arasında meydana gelen tartışmaya ilişkin olarak müştekinin sessiz olmaları için sanığın ailesini uyarması üzerine çıkan tartışmada sanığın elindeki fırça ile kendisini yaraladığını ve elbisesini yırttığını bildirdiği olayda; sanığın kemik kırığına neden olan kasten yaralama eylemi yanında mala zarar verme kastı ile de hareket edip etmediğinin tartışılmasında zorunluluk bulunması ve sonucuna göre Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.06.2015 tarih ve 2013/713 Esas, 2015/203 sayılı kararı da göz önünde bulundurularak, 5237 sayılı TCK’nin 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca, sanığın yalnızca en ağır cezayı gerektiren suçtan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından ayrı ayrı hükümler kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre;
b) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin olarak; kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
c) Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin olarak; kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 53/4. maddesi uyarınca TCK’nin 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.