YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/1606
KARAR NO : 2020/5679
KARAR TARİHİ : 03.06.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık … hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde:
Dairemizin 19.04.2017 tarih ve 2016/10218 Esas- 2017/4929 Karar sayılı
bozma ilamına konu hükümde sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümleri uygulanmadığı ve bozma ilamında sanık yönünden haksız tahrik nedeniyle bozma yapılmadığı halde, bozma sonrası kurulan hükümde sanık hakkında hükmolunan cezada TCK’nin 29. maddesi uyarınca (¼) oranında indirim yapılmasına karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayini, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
2) Sanık … hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Sanığın temyizi üzerine Dairemizin 19.04.2017 tarih ve 2016/10218 Esas
2017/4929 Karar sayılı ilamı ile bozulan Taşlıçay Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2014 tarih ve 2013/12 Esas – 2014/91 Karar sayılı ilk hükümde sanığıın neticeten “2 yıl 13 ay 15 gün” hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği; söz konusu kararın yalnızca sanık tarafından temyiz edilmesi ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması gerektiği belirtildiği halde; bozmadan sonra kurulan hükümde, sanığın “3 yıl 1 ay 15 gün” hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle kazanılmış hakkın ihlali neticesinde sanığa fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükmün TCK’nin 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkrasından sonra gelmek üzere “Ancak ilk hüküm yalnızca sanık tarafından temyiz edilmiş olup karşı temyiz bulunmadığından ve bu durum ceza miktarı açısından CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğundan, sanığın neticeten 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,” şeklindeki ibarenin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.