YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/16104
KARAR NO : 2021/455
KARAR TARİHİ : 06.01.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık Muharrem Doğan hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın usulüne uygun olarak, 22.12.2014 tarihinde tebliğ edildiği, ancak sanığın bir haftalık yasal süre içerisinde temyiz başvurusunda bulunmadığı, yasal süreden sonra sanığın 15.01.2015 tarhinde temyiz dilekçesi verdiği, bu talebin mahkemesince 08.11.2016 tarihli ek karar ile reddedildiği, temyiz isteminin reddine ilişkin kararda usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmadığından, ek karara karşı yapılan temyiz başvurusunun 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca reddine, sanığın temyiz sebeplerinin reddi ile red kararına ilişkin 08.11.2016 tarihli ek kararın ONANMASINA,
2) Sanık … hakkında müşteki Mehmet’e yönelik silahla kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde ise;
a) Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilmiş 2008/8 Esas, 2008/296 Karar sayılı mahkumiyete konu suçun 5237 sayılı TCK’nin 151/1.maddesinde yazılı mala zarar verme suçuna ilişkin olduğu ve mezkur suçun, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, 5237 sayılı TCK’nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükme ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı mahkemesinden sorularak, uzlaşmanın sağlanması halinde bu suçun tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında başka tekerrüre esas hüküm olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, sanık hakkında TCK’nin 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.