YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/16725
KARAR NO : 2021/940
KARAR TARİHİ : 12.01.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık hakkında katılana karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, 5275 sayılı Kanun’un 108/2 ve 5237 sayılı TCK’nin 58/7. maddeleri dikkate alınarak, tekerrüre esas mahkûmiyetlerden en ağır cezayı içeren Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2014 tarihli 2007/758 Esas- 2014/126 Karar sayılı 07.10.2015 tarihinde kesinleşen, ilamı ile 5237 sayılı TCK’nin 106/2-a maddesi gereğince hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2014 tarihli 2007/758 Esas- 2014/126 Karar sayılı 07.10.2015 tarihinde kesinleşen, 5237 sayılı TCK’nin 125/1-3.a maddesi gereğince hükmolunan 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 Sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince hüküm fıkralarının tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısımlarının karar metninden çıkarılarak yerine ” Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2014 tarihli 2007/758 Esas- 2014/126 Karar sayılı 07.10.2015 tarihinde kesinleşen, ilamı ile 5237 sayılı TCK’nin 106/2-a maddesi gereğince hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezası” nedeniyle ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, tekerrüre esas alınan ceza miktarı yönünden infazda CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,
2) Sanık hakkında katılana karşı hakaret ve tehdit suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a) Oluşa ve dosya kapsamına göre; 222 Petrohal isimli barda saat 03:00 sıralarında eğlenmekte olan katılanın başka bir masada oturan arkadaşı tanık …’in masasına gitmek istediği esnada nedeni tespit olunamayan bir sebeple sanığın elinde bulunan ele geçirilemeyen aleti katılanın kafasına vurarak katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı olayda, katılana hakaret ve tehdit ettiğinden bahisle sanık hakkında mahkumiyet hükümleri kurulmuş ise de, sanığın aşamalarda suçu kabul etmediği, istenilen tarihe ait kamera kayıtlarında herhangi bir bulguya rastlanılmadığı ve olaya ilişkin dinlenen tanıklarında hakaret ve tehdit eylemlerine ilişkin bilgilerinin olmadığı değerlendirildiğinde, katılanın soyut iddiası dışında, sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair mahkumiyet hükümleri kurmaya yeterli, kesin ve inandırıcı delil elde edilmediği, sanık hakkında hakaret ve tehdit suçları yönünden beraat hükümleri kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,
Kabul ve uygulamaya göre de;
b) Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, 5275 sayılı Kanun’un 108/2 ve 5237 sayılı TCK’nin 58/7. maddeleri dikkate alınarak, tekerrüre esas mahkûmiyetlerden en ağır cezayı içeren Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2014 tarihli 2007/758 Esas- 2014/126 Karar sayılı 07.10.2015 tarihinde kesinleşen, ilamı ile 5237 sayılı TCK’nin 106/2-a maddesi gereğince hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2014 tarihli 2007/758 Esas- 2014/126 Karar sayılı 07.10.2015 tarihinde kesinleşen, 5237 sayılı TCK’nin 125/1-3.a maddesi gereğince hükmolunan 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümleri bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.